Handballdebutant

Nikolai spelte i dag sin fyrste handballkamp. Debuten var mot Buvik. Kattem tapte 14-7. Det var likevel stor framgang for laget. Dei har berre hatt fem treningar og spelt ein kamp tidlegare. Nikolai var med på kamp for fyrste gong. Han stod i mål (sjå biletet) og i tillegg så laga han fire mål. Han var godt fornøgd med innsatsen og det har han god grunn til. Buvik har spelt handball i tre år så Kattem gjorde ein imponerande innsats.

Brita sitt lag tapte 16-15 mot Malvik. Det var ein jamn kamp, men det vart nederlag denne gangen. "Tap og vinn med same sinn" heiter det, men det er ikkje så lett.

Elles så har det vore arbeidshelg for dei vaksne i familien. Oppdrag både laurdag og søndag for begge to. I tillegg har det vore tid til at jentene var på ettermiddagsbesøk til søskenbarn Anna Lina på Melhus og kveldsmesse i Heimdal kyrkje for Frøydis og Brita. Gutta boys var heime og hadde skjermtid.

No tenner vi det fyrste lys

God advent! I dag har me tent eitt lys, Frøydis har vore med og sunge Arne Dagsvik si julekantate I denne søte juletid saman med prosjektkoret i Betania. Resten av oss og mange andre i familien var der og høyrde på. Det var ei fin adventsstund og godt med folk. Etterpå var det kaffi, pepperkaker, klementiner og sjokolade til å nyta saman med praten. Me måtte skunda oss heim slik at den yngre garde skulle få med seg avslutninga på Robinson-ekspedisjonen på TV3.

I føremiddag var eg på gudsteneste i Kolstad kirke. Presten er tysk, men snakka godt norsk. I talen bad han oss som var på gudstenesta å skriva på ein lapp noko som gav oss lys i liva våre. Etterpå skulle me skriva ned ting i liva våre som var mørkt. Lappane vart samla inn og lagt ned på golvet rundt døpefonten. Dei tinga som gir lys var skrive på smale, gule papirstrimler medan det mørke var skrive på svarte ark med eit kvitt rektangel i midten. Presten og kateketen las opp nokre av lappane. Mykje forskjellig, men veldig interessant. Det satte i alle fall igang nokre tankeprosessar hos meg.

Adventstida kan vera så mykje. Den kan vera travel og heseblesande, men kan og vera ei tid for ettertanke. Med dette er altså utfordringa gitt. Ta ei lita stund og tenk etter: Kva ville du ha skrive på lappane? Kva er lyspunkta dine? Kva er det mørke?

Konfirmasjon på Lillehammer

I helga har me vore på Lillehammer i konfirmasjonen til Hanna. Det var skikkeleg flott! Ei veldig fin gudsteneste i Lillehammer kirke og god mat og godt lag på Breiseth etterpå.

Hanna er ei sporty jente så alle gjestane måtte delta i sporleik i hagen mellom middagen og kaffien. Spørsmåla på dei ulike postane var om ulike ting i Hanna sitt rikhaldige liv.

Sidan konfirmasjonen var på laurdag rakk me og ein tur i Hunderfossen før me returnerte til Trondheim søndag ettermiddag. Då fekk me skikkeleg fint vér med mytji sol og mytji varme.

Familien - kirkens største konkurrent?

Illustrasjonsfotoet har ikkje spesielt mykje med resten av dette stykket å gjera.

Eg fann fylgjande artikkel på Korsets seier sine nettsider. www.k-s.no Artikkelen er absolutt til ettertanke. Eg trur ikkje situasjonen i Noreg er vesentleg ulik det som vert skildra frå USA.

Familien kirkens største konkurrent?

Kirkene i USA opplever at færre deltar i kirkelige arrangementer, især i weekenden.

Skrevet av KPK
Stadig flere amerikanske familier bruker sin begrensede fritid på familien i stedet for på kirken.
Det viser en undersøkelse hvor 490 prester ble spurt om hva som holder folk borte fra kirke og kristendom. Det vanligste svar var at familiene ikke finner kirken relevant nok med det tettpakkede programmet familiene har.
Lavere deltakelse i kirkelige aktiviteter ses av mange som uttrykk for at familiene føler seg forpliktet til å delta i sport, musikkundervisning og andre aktiviteter. En annen innvending fra mange familier er at aktivitetene i deres lokale kirke splitter dem opp i aldersgrupper - og for foreldrenes vedkommende i manns- og kvinnegrupper.
Presidenten for Southern Baptist Theological Seminary, R. Robert Mohler, sier at når familien om søndagen heller følger barna til idrettskonkurranser enn til kirke, så lærer de samtidig barna at andre aktiviteter er viktigere enn kirken, skriver nettstedet religion.dk.

Om statskyrkja, Ap og LO

I ettermiddag avslørte Arbeiderpartiet kva syn dei har på statskyrkjeordninga. Ut frå dei signala som har kome frå både Giske og Stoltenberg så er det kanskje ikkje så overraskande at dei går inn for å framleis ha ei statskyrkje i Noreg. Det kom heller ikkje som noko bombe at dei ynskjer at regjeringa framleis skal utnevna biskopar. Einaste dei vil endra er at det ikkje trengst at minst 50% av dei som sit i regjering skal vera medlemmar i statskyrkja. Om Ap får det som dei vil så kan det bli slik at om nokre år så kan to eller tre av statsrådane få peika ut alle nye biskopar i heile kyrkja den norske. Grunngjevinga er at kyrkja ikkje er demokratisk nok. Alternativet til Ap er ikkje så mykje meir demokratisk, spør du meg. Kom ikkje her og sei at det er teologisk profil som er det avgjerande når statministeren ( som slett ikkje treng å vera medlem i statskyrkja) set saman regjeringa si!

Stoltenberg bør sjølv vera glad for at han ikkje legg liknande prinsipp til grunn for korleis partiet hans skal styrast. Han vart vald til formann i Ap på landsmøtet i 2002. Dette landsmøtet var sett saman av delegatar frå lokallag og fylkeslag frå heile landet, men kor mange var det som hadde valgt desse? Svært mange av medlemmane i Ap var ikkje til stades på landsmøtet. Dei aller fleste var heller ikkje til stades på dei lokale møta der årsmøtedelegatane vart valde. Det er dessutan grunn til å tru at dei som var på landsmøtet var langt meir engasjerte i partiet enn ein gjennomsnittsmedlem. Det same er nok tilfellet for dei få som deltok på dei lokale valgmøta. Det er difor svært liten grunn til å tru at Jens Stoltenberg ville vorte vald dersom alle partimedlemmane hadde blitt spurt. Stoltenberg er nok ein god representant for dei aktive Ap-medlemmane og talar deira sak. Kven skal tala alle dei andre si sak? Mitt forslag er at Ap må slutta å avgjera på eiga hand kven som skal styra partiet. Dei klarar ikkje å engasjera medlemmane sine. Fram til dei viser at dei forbetrar demokratiet i partiet så foreslår eg at sentralstyret i LO peikar ut kven som skal vera leiar og nestleiarar i partiet. LO er jo arbeidarane sin organisasjon og det er rett og rimeleg at dei veit kven som best kan leia arbeidarane sitt parti!